Fondsstijlen afleiden uit openbare meldingen

Wat driemaandelijkse long-only-positiemeldingen wel en niet onthullen over hedgefondsstijlen, en hoe de Institutionele beleggers-overzichten van SurgeFlow consensus, overtuiging en positiewijzigingen in vier markten lezen.

Categorie: Institutionele beleggers

Waar het om gaat en waarom het ertoe doet

Hedgefondsen leggen zelden uit hoe ze beleggen. Toezichthouders dwingen echter fragmenten van dat beeld naar buiten. In de Verenigde Staten moeten institutionele beheerders boven een bepaalde omvangsdrempel elk kwartaal Form 13F indienen, met daarin hun longposities in in de VS genoteerde aandelen. Japan, Hongkong en China kennen hun eigen regimes voor de melding van aandeelhouderschap. Elke melding is een momentopname van één kant van één portefeuille op één tijdstip.

De "stijl" van een fonds is de herhaalbare manier waarop het rendement probeert te behalen, en die is van belang voor wie meldingen leest, omdat dezelfde positie andere informatie bevat afhankelijk van wie haar aanhoudt en waarom. Het belang van een fusiearbitrageur in een overnamedoelwit is een visie op het doorgaan van de transactie; het belang van een deep-value-beheerder in dezelfde naam is een visie op het onderliggende bedrijf. Stijl afleiden uit openbare posities is daarom een kwestie van inferentie, niet van waarneming. Dit artikel behandelt de klassieke stijlindeling, de rekenkunde van inferentie op basis van posities en — even belangrijk — wat de gegevens u niet kunnen vertellen.

De klassieke indeling van hedgefondsstijlen

De meeste hedgefondsstrategieën vallen in vier brede families. De labels zijn grof en echte fondsen combineren ze, maar ze blijven de standaardkaart. - Long/short equity — aandelen kopen waarvan een beter resultaat wordt verwacht en aandelen short verkopen waarvan een achterblijvend resultaat wordt verwacht. De netto marktblootstelling is een draaiknop en geen constante, variërend van sterk netto long tot marktneutraal. - Event-driven — posities opgebouwd rond bedrijfsgebeurtenissen: aangekondigde fusies, afsplitsingen, herstructureringen, schuld van noodlijdende ondernemingen. Het resultaat hangt af van het al dan niet doorgaan van de gebeurtenis, niet van de richting van de markt. - Relative value — gepaarde posities die prijsverschillen tussen verwante instrumenten benutten: converteerbare obligaties tegenover het aandeel van de uitgevende instelling, dubbel genoteerde aandelenklassen, een index tegenover zijn bestanddelen. Elk been dekt het andere af. - Macro en managed futures — top-downposities in rente, valuta, grondstoffen en aandelenindices, doorgaans ingenomen via futures en termijncontracten; systematisch trendvolgen is de managed-futurestak.

De mechaniek: wat een long-only-momentopname wel en niet onthult

Driemaandelijkse long-only-meldingen maken een klein aantal eerlijke berekeningen mogelijk. Noteer V_i voor de marktwaarde van positie i. Het positiegewicht is w_i = V_i / sum_j V_j — het aandeel van één naam in de gemelde portefeuille, de basisindicator voor overtuiging. Concentratie wordt samengevat door de Herfindahl-index HHI = sum_i (w_i^2), en het effectieve aantal posities is N_eff = 1 / HHI: een portefeuille met een dozijn grote gewichten leest heel anders dan een portefeuille met tweeduizend snippers. De positiewijziging is dq_i = q_i,t − q_i,t−1, de voor splitsingen gecorrigeerde verandering in het aantal aangehouden aandelen tussen opeenvolgende meldingen — opbouw of afbouw. Over veel melders heen is de breedte B = H / F, waarbij H het aantal gevolgde melders is dat de naam aanhoudt en F het totale aantal gevolgde melders.

Wat de momentopname niet onthult, is even concreet. Shortposities verschijnen nooit, dus de netto blootstelling NE = (L − S) / E — longposities min shortposities gedeeld door het eigen vermogen — is niet uit meldingen te berekenen; u ziet L en verder niets. De meeste derivaten, swapblootstelling, futures en niet-Amerikaanse noteringen ontbreken in 13F, en daarom laten macro- en managed-futuresfondsen vrijwel geen voetafdruk in aandelen achter. Een relative-value-paar toont alleen zijn longbeen en doet zich voor als een eenzijdige positie. En Amerikaanse meldingen kunnen tot 45 dagen na het einde van het kwartaal binnenkomen: de positie die u leest, kan al verdwenen zijn. Veroudering is geen gegevensfout die moet worden weggepoetst; het is een eigenschap van het instrument, en wie de gegevens eerlijk gebruikt, modelleert haar in plaats van haar te negeren.

Hoe SurgeFlow dit toepast

De Institutionele beleggers-overzichten (Whales) van SurgeFlow op /whales bundelen institutionele meldingen uit verschillende markten tot drie lezingen die uitsluitend op posities zijn gebaseerd. Consensus telt hoeveel gevolgde melders een naam aanhouden — de hierboven genoemde breedte B, verder uitgewerkt in de consensusscore voor institutioneel eigendom. Overtuiging weegt een positie af tegen de omvang van de gemelde portefeuille van de melder en diens eigen historie — de invalshoek van w_i en concentratie. Positiewijziging volgt opbouw en afbouw van kwartaal op kwartaal — de invalshoek van dq_i. Samen benaderen ze stijlkenmerken op basis van posities alleen: een geconcentreerde portefeuille met een lage omloop leest als fundamenteel en met een lange horizon; een brede, snel wisselende portefeuille leest als systematisch; geclusterde belangen in doelwitten van aangekondigde transacties wijzen op event-driven-blootstelling.

Even belangrijk is wat de site niet doet. SurgeFlow deelt fondsen niet met een gelabeld model in stijlen in — openbare gegevens bevatten geen grondwaarheid om op te trainen. Het reconstrueert geen shortportefeuilles, hefboomwerking of derivatenoverlays, omdat die niet worden gemeld. En het behandelt geen van deze lezingen als voorspelling: meldingsgegevens zijn per definitie verouderd, en op SurgeFlow is de signal_date van elk signaal over institutionele beleggers gelijk aan de meldingsdatum — nooit teruggezet naar de positiedatum — zodat niets in de overzichten informatie veronderstelt voordat de markt die kon hebben. Alles is onderzoeksmateriaal, geen beleggingsadvies.

Welke SurgeFlow-gegevens dit gebruikt

De dekking van institutionele beleggers omvat de vier markten van SurgeFlow: de VS, China, Japan en Hongkong. De meldingsbronnen verschillen per regime: driemaandelijkse 13F-momentopnamen van de SEC voor de VS; EDINET-meldingen van substantiële deelnemingen voor Japan; HKEX-meldingen van belangen (disclosure of interests) voor Hongkong; door de CSRC voorgeschreven aandeelhoudersmeldingen voor China. Deze regimes zijn niet uitwisselbaar — 13F is een periodieke portefeuillemomentopname, terwijl drempelregimes alleen melden wanneer een eigendomsgrens wordt overschreden — zodat de vergelijkbaarheid tussen markten beperkt is en de overzichten alles op meldingsdatum ordenen. Referentie- en koersgegevens komen van de vaste leveranciers van de site: FMP voor de VS; Tushare voor China en Hongkong; en J-Quants plus EDINET voor Japan.

Zelf verkennen

Alles wat hierboven is beschreven, is opvraagbaar. Een gratis bèta-API-sleutel is beschikbaar via /account, goed voor 2,000 verzoeken per dag, en de volledige catalogus van endpoints is gepubliceerd als OpenAPI-specificatie op /api/public/openapi.json. Haal de overzichten van institutionele beleggers op, koppel de consensus- en overtuigingslezingen aan uw eigen universum en toets of stijlinferentie op basis van posities out-of-sample standhoudt. De gegevens worden aangeboden als onderzoeksmateriaal voor uw eigen analyse, niet als aanbeveling van enig effect.

Bronnen en verdere literatuur

Primaire, academische en SurgeFlow-gegevensbronnen voor de bovenstaande beweringen: - Sharpe, W. F. (1992), "Asset Allocation: Management Style and Performance Measurement", Journal of Portfolio Management. - Fung, W., and Hsieh, D. A. (1997), "Empirical Characteristics of Dynamic Trading Strategies: The Case of Hedge Funds", Review of Financial Studies. - Mitchell, M., and Pulvino, T. (2001), "Characteristics of Risk and Return in Risk Arbitrage", Journal of Finance. - Fung, W., and Hsieh, D. A. (2004), "Hedge Fund Benchmarks: A Risk-Based Approach", Financial Analysts Journal. - Brunnermeier, M. K., and Nagel, S. (2004), "Hedge Funds and the Technology Bubble", Journal of Finance. - Griffin, J. M., and Xu, J. (2009), "How Smart Are the Smart Guys? A Unique View from Hedge Fund Stock Holdings", Review of Financial Studies. - Cremers, K. J. M., and Petajisto, A. (2009), "How Active Is Your Fund Manager? A New Measure That Predicts Performance", Review of Financial Studies. - Agarwal, V., Jiang, W., Tang, Y., and Yang, B. (2013), "Uncovering Hedge Fund Skill from the Portfolio Holdings They Hide", Journal of Finance. - SurgeFlow-routes: /whales (overzichten van institutionele meldingen), /research/institutional-ownership-consensus-score (consensusmethodologie), /account (API-sleutels), /api/public/openapi.json (API-specificatie).