Termijnprijzen, carry en gedekte pariteit

Waarom termijnprijzen carry-rekenkunde zijn en geen voorspellingen: gedekte rentepariteit, cost of carry bij grondstoffen, het falen van ongedekte pariteit en hoe het Macro FX-panel van SurgeFlow de afwijkingen live meet.

Categorie: Derivaten

Termijnprijzen zijn rekenkunde, geen profetie

Een termijncontract (forward) legt vandaag een prijs vast voor een transactie die op een toekomstige datum wordt afgewikkeld. Het nuttigste feit over termijnprijzen is dat ze in liquide markten geen voorspellingen zijn. Een termijncontract wordt geprijsd op basis van de huidige spotprijs plus de nettokosten van het aanhouden van de onderliggende waarde tot de levering: betaalde rente, ontvangen inkomsten, gemaakte opslagkosten. Dat geheel van kosten en opbrengsten heet carry. Als de termijnprijs zou afdrijven van spot-plus-carry, zou een handelaar de ene kant kunnen kopen, de andere kunnen verkopen en een risicoloze winst kunnen vastleggen; de concurrentie om precies dat te doen houdt de termijnprijs vast aan de rekenkunde. Dit verandert hoe u een termijncurve moet lezen. Een valutatermijncontract dat een valuta over een jaar zwakker prijst, zegt doorgaans iets over renteverschillen tussen de twee economieën, niet over iemands verwachting van de richting van de valuta.

Het mechanisme, in gewone tekst

Voor valuta stelt gedekte rentepariteit (covered interest parity): F = S * (1 + r_d) / (1 + r_f). Hierin is F de termijnwisselkoers (binnenlandse valuta per eenheid buitenlandse valuta), S de spotkoers op dezelfde wijze genoteerd, r_d de binnenlandse risicovrije rente over de looptijd van het contract en r_f de buitenlandse rente over dezelfde looptijd. Bij continue rentebijschrijving wordt dit F = S * e^((r_d - r_f) * T), waarbij T het aantal jaren tot levering is. Het handhavingsmechanisme is concreet: leen binnenlandse valuta tegen r_d, wissel om tegen S, beleg in het buitenland tegen r_f en verkoop de opbrengst op de vervaldatum op termijn tegen F. Elk onderdeel wordt vandaag gecontracteerd, dus de uitkomst is risicoloos; en als die na kosten niet nul is, verschuift arbitragekapitaal tot dat wel zo is. Voor grondstoffen levert dezelfde logica F = S * (1 + r + s - c) op, waarbij s de opslag- en verzekeringskosten als fractie van de spotprijs is en c het gemaksrendement (convenience yield): de waarde van het fysiek aanhouden van voorraad, bijvoorbeeld om een productielijn draaiende te houden. Voor een aandelenindex geldt F = S * (1 + r - q), met q het dividendrendement. Elke variant volgt één patroon: de termijnprijs is gelijk aan de spotprijs, verhoogd met wat het aanhouden kost en verlaagd met wat het aanhouden oplevert.

Hoe SurgeFlow dit toepast

Het Macro-panel op /macro bevat een FX-sectie die deze verbanden bewust gescheiden houdt. Het toont spotkoersen voor de thuisvaluta's van de gedekte markten; het berekent live de afwijkingen van gedekte rentepariteit, namelijk de gemeten termijnconsistente koers tegenover S * (1 + r_d) / (1 + r_f); het volgt koopkrachtpariteit als traag bewegend waarderingsanker in plaats van als prijsidentiteit; en het controleert driehoeksconsistentie, dat wil zeggen of het omwisselen van A naar B naar C en terug naar A via verschillende handelsplatforms na kosten weer op 1 uitkomt. De eerlijke grenzen zijn even belangrijk als de functies. SurgeFlow handelt niet in deze afwijkingen en voorspelt geen wisselkoersen. Een gemarkeerde afwijking weerspiegelt meestal tijdstempels van koersen die op verschillende momenten van verschillende platforms afkomstig zijn, verouderde fixings rond feestdagen of een gewone bied-laatspread, en geen gratis geld. Het panel is geen terminal voor termijncurves en bevat geen analyses van valutaopties. Alles wat wordt getoond is onderzoeksdata, geen beleggingsadvies.

Welke SurgeFlow-gegevens dit gebruikt

SurgeFlow dekt vier aandelenmarkten, de Verenigde Staten, China, Japan en Hongkong, waarvan de thuisvaluta's (USD, CNY, JPY, HKD) het FX-panel verankeren; FX-context speelt een rol overal waar de site fundamentele gegevens tussen markten vergelijkt. Twee kanttekeningen verdienen een heldere vermelding: dataleveranciers voorzien koersen op verschillende tijdstippen van een tijdstempel, dus elke pariteitscontrole is slechts zo synchroon als de invoer; en de feestdagkalenders verschillen tussen de vier markten, waardoor verschillen in dagtelling en fixings een gebruikelijke bron zijn van schijnbare, niet werkelijke, afwijkingen. Herkomst per markt: - FMP — Amerikaanse koersen en fundamentele gegevens - Tushare — China en Hongkong - J-Quants-marktgegevens en EDINET-deponeringen — Japan

Gedekte versus ongedekte pariteit, en waarom carry trades bestaan

Gedekte pariteit is een arbitragerelatie: elke kasstroom wordt vandaag gecontracteerd, dus afwijkingen zijn (in principe) risicoloze winst en worden door concurrentie weggewerkt. Ongedekte rentepariteit (uncovered interest parity) is de verwant zonder termijndekking. Die stelt dat de valuta met de hoge rente ongeveer met het renteverschil zou moeten depreciëren, zodat verwachte rendementen gelijk worden: E[S_T] is ongeveer S * (1 + r_d) / (1 + r_f). Niets dwingt dit af; het is een uitspraak over verwachtingen, niet over arbitrage, en decennia aan gegevens laten zien dat het vaak niet opgaat. Valuta's met een hoge rente zijn historisch gemiddeld vaak niet voldoende gedeprecieerd en soms zelfs geapprecieerd; dit is de forward premium puzzle. Juist dat falen is wat de carry trade benut: leen de valuta met de lage rente en houd de valuta met de hoge rente aan, zonder dekking. De strategie heeft de neiging gestaag te verdienen en heftig te verliezen (met de trap omhoog, met de lift omlaag), zodat het gemiddelde rendement ten minste gedeeltelijk een vergoeding is voor crashrisico en niet een fout in de theorie. Zelfs gedekte pariteit boog na 2008 door: de cross-currency basis, een aanhoudende gemeten afwijking van gedekte pariteit, ontstond toen beperkingen op bankbalansen de handhavende arbitrage duur maakten. Een risicoloze relatie houdt slechts zo strak stand als de financiering van de goedkoopste arbitrageur toelaat.

Verken het zelf

Een gratis (bèta) API-sleutel is beschikbaar via /account, goed voor 2,000 verzoeken per dag, met het volledige schema gedocumenteerd in de OpenAPI-specificatie op /api/public/openapi.json. U kunt spotcontext en reeksen van het macropanel opvragen, een afwijking van gedekte pariteit herberekenen met uw eigen renteaannames of een driehoekslus met de hand controleren. Het zijn onderzoeksgegevens bedoeld voor studie en replicatie: geen signaalfeed en geen advies.

Bronnen en verdere literatuur

Primaire, academische en SurgeFlow-databronnen voor bovenstaande beweringen: - Keynes, J. M. (1923). A Tract on Monetary Reform. Macmillan — een vroege formulering van gedekte rentepariteit. - Kaldor, N. (1939). "Speculation and Economic Stability." Review of Economic Studies 7(1) — het gemaksrendement (convenience yield). - Working, H. (1949). "The Theory of Price of Storage." American Economic Review 39(6). - Fama, E. F. (1984). "Forward and Spot Exchange Rates." Journal of Monetary Economics 14(3) — de forward premium puzzle. - Froot, K. A., and Thaler, R. H. (1990). "Anomalies: Foreign Exchange." Journal of Economic Perspectives 4(3). - Brunnermeier, M. K., Nagel, S., and Pedersen, L. H. (2008). "Carry Trades and Currency Crashes." NBER Macroeconomics Annual 23. - Du, W., Tepper, A., and Verdelhan, A. (2018). "Deviations from Covered Interest Rate Parity." Journal of Finance 73(3). - SurgeFlow-routes: /macro (Macro FX-panel — spot, afwijkingen van gedekte pariteit, PPP-anker, driehoekscontroles) en /research/fx-irp-ppp-and-triangular-gaps (methodologische notitie).